Opening van de Hope for Life Bakkerij in Accra, Ghana

Het zoemertje van de wekker klinkt en ik ben meteen klaarwakker.
Vandaag is de dag.
Vandaag wordt de bakkerij geopend.
Zou alles wel goed gaan.
Komt wel iedereen: de muziek, de acrobaten of misschien gaat het wel regenen. Ik geef mijzelf niet meer tijd om hierover te piekeren want ik moet aan de slag: wassen, eten en weg.

In de auto denk ik aan de voorbereiding die deze dag gekost heeft. We hadden een openingscomité opgericht. Zo werd het iets wat door iedereen gedragen werd. Alle groepen van Hope for Life hadden er een vertegenwoordiger in zitten. Toch heb ik ook vaak gedacht of dit niet iets heel Nederlands was. Hoe dan ook, ik wil graag dat mensen betrokken worden bij wat er binnen de bakkerij gebeurd. Het is niet mijn bakkerij, maar ze is van Hope for Life oftewel de leden van de organisatie. Ik ben alleen maar degene die de eindjes aan elkaar mag knopen. En dat geeft af en toe de nodige zorgen. Afrika, dacht ik nog voor mijn vertrek, daar heb ik het rustig, alles gaat een tandje lager. Wat is nu het geval, de meeste mensen hier werken en leven van dag tot dag. Plannen is een vreemd woord. Nee zeggen ook. Als je een afspraak maakt kan het niet over paar weken zijn. Grote kans dat het dan vergeten is of je moet de dag van te voren nog bellen. Agenda, nog nooit van gehoord. Met als gevolg dat iedereen alles vandaag en nu wil doen en anders vergeet het maar. Om daar je weg in te vinden is moeilijk voor mij. Met zo'n grote operatie als de bakkerij moet je gewoon plannen anders lukt het niet en het kan niet per dag bekeken worden. Ik kan niet zeggen: "Wat zullen we vandaag eens gaan doen". Naast het organiseren van de opening ging het gewone werk ook door. Na een half uur rijden kom ik hobbelend over de inrit, die verbeterd is maar nog steeds ongelijk is, aan bij de bakkerij. Het is 6.30; er moet nog veel gebeuren voor 10 uur. Het is vechten tegen de klok maar half tien daalt een gevoel van rust over mij. Het ziet er goed uit. Alles staat klaar. Het terrein ziet er gezellig uit met partytenten in een carré. Daaronder staan mooie witte tuintafels met stoelen. Overal staan bloemen op de tafels en de palmen in de manden wuiven met de wind mee.

De bus met Bake tor Life gasten komt aan. Het feest kan beginnen. De dag is daarna in een roes aan mij voorbij gegaan. Iedereen wil met je praten, de pers staat te drammen voor een interview en zelf heb je het gevoel dat je overal te kort schiet. Gelukkig stralen de gezichten van de gasten tevredenheid uit. De complimenten komen binnen: 'Theo you have done well’.

Opening door Frans Mulders SMA, de Aartbisschop van Accra Mgr.Andon en Sr.Anne Schulte, Liliane Fonds

Nu daar hadden we het voor gedaan. Mijn doel is dat ik wil dat Hope for Life op de kaart wordt gezet. Mensen in Accra, Ghana, Nederland, nee de hele wereld mogen weten dat Hope for Life bestaat en dat het niet meer weggaat. Zo houd ik een zoete smaak van de opening in mijn mond. De volgende dag ben ik moe maar voldaan.
Het was goed zei de heer en nu kan het echte werk beginnen.
Wilt u meer weten over de bakkerij of andere activiteiten van Hope for Life dan kunt u contact opnemen met ons op nemen: theovanlin@hetnet.nl
Wilt u ons bezoeken?
We hebben een guesthouse waar u voor een gunstig tarief kunt logeren.
Hope for Life ziet uit naar uw bezoek.

Theo van Lin SMA

Even voorstellen.
Ik ben Theo van Lin: 37 jaar, ongehuwd en lekenmissionaris bij de
SMA (Sociëteit voor Afrikaanse Missiën). Sinds februari 2003 ben ik in Ghana. Na een taal- en cultuurcursus ben ik eind april begonnen voor Hope for Life. In Nederland had de SMA gevraagd of ik de manager wilde worden van de nieuwe income generating bakkerij van Hope for Life.
Mijn titel is coördinator geworden en ik ben niet alleen verantwoordelijk voor de bakkerij, maar voor alle income generating projecten van Hope for Life.

Het eerste brood kan door Theo uit de
oven gehaald worden!