Werken in een Missiehuis

Werken in het Missiehuis en in het bijzonder als directeur van de werkorganisatie en het kloosterverzorgingshuis, is werken in een inspirerende omgeving. Ook een omgeving die in het begin wat moeilijk te doorgronden was. Vanwege de verschillende onderdelen in het Missiehuis en de lange geschiedenis, zijn er allerlei taken verdeeld en verhoudingen gegroeid, die voor een buitenstaander niet altijd gemakkelijk te begrijpen zijn. Maar na anderhalf jaar werkzaam te zijn, begrijp ik hoe "de hazen" lopen.

De charme van het Missiehuis is haar openheid en haar aandacht voor de medemens en de verschillende culturen. Ik zie het als mijn taak om deze visie te vertalen naar het werk in de organisatie: hoe werken we in het huis? Hoe gaan we met onze klanten (bewoners en gasten) om? Hoe gaan we om met de mensen die voor én met ons werken? Hoe zorgen we met elkaar voor een goed woon-werk en leefklimaat waarbij we het specifieke karakter van het huis behouden? Dit is niet altijd een eenvoudige opgave. In het Missiehuis is ten slotte ook een verzorgingshuis gevestigd, waarvoor allerlei wetten en regels gelden. Regels, die soms lijken te conflicteren met de wens om "gewoon" Missiehuis te zijn.
Ik heb gemerkt dat juist het verzorgingshuis de openheid van het Missiehuis benadrukt. Een verzorgingshuis dat ook open staat voor niet-religieuzen, die zich verbonden voelen met de leefwijze en de visie van de SMA-missionarissen. Open voor mensen, die deel uit willen maken van een gemeenschap - gebaseerd op gelijkwaardigheid. Een huis waar een prettige woonsfeer, inspiratie en goede verzorging als vanzelfsprekend met elkaar verbonden zijn.

Een huis waar het goed toeven én werken is.

Christina Maasdam, directeur

 

Geachte lezers, vrienden van OK,

De redactie van OK heeft mij de gelegenheid geboden een kort verslag te doen van mijn verblijf als leek in dit Missiehuis, m.n. Onze Lieve Vrouw v. Lourdes, Cadier en Keer.

Ik ben een newcomer en woon hier sinds mei l.l. Mijn ervaringen zijn zodanig, dat ik u graag een indruk wil geven van dit prachtig gelegen Missiehuis, annex Afrikacentrum-Museum. Velen van de Paters kende ik al van mijn bezoeken aan Ghana, waar mijn broer 35 jaar als missionaris werkzaam was. Er heerst hier een fijne sfeer, zowel wat gezelligheid als onderlinge behulpzaamheid betreft. Behoudens de Liturgische gebeurtenissen- waartoe je overigens niet verplicht bent- blijft er plenty tijd over om je hobby's na te gaan, te wandelen in het schitterende park met de Lourdesgrot en de kruiswegstaties, met elkaar te praten onder het genot van een kopje koffie, 's morgens, 's middags en 's avonds.

De verzorging is buitengewoon goed, en je mag alles, maar niets moet.
Dit zijn zo enkele dingen, die ik dagelijks ervaar en ik ben dankbaar en gelukkig, dat ik als medebewoonster aan deze unieke gemeenschap deel mag hebben.

Mevrouw T. M. J. Woudenberg