Buduburam SMA Dagopvangproject
in het 40 duizend mensen grote Liberiaanse Vluchtelingen Kamp te Ghana.

In 1989 begon in Liberia de burgeroorlog en ontvluchtten duizenden Liberianen hun land en zochten een onderkomen in een van de buurlanden in West-Africa.

Met toestemming van de Ghanese regering werd er in het dorp Buduburam (ongeveer 50 km westelijk van de Accra) aanvankelijk een tentenkamp ingericht maar toen de crisis in Liberia bleef voortduren werden er o.a. door de U.N.H.C.R.huisjes, scholen en een kliniek gebouwd.

In eerste instantie een opvangplek voor 4 a 5000 mensen groeide het kamp uit tot een verblijfplaats voor ruim 20.000 mensen. Omdat de gevechten steeds weer oplaaiden nam de stroom vluchtelingen alleen maar toe en groeide het kamp in 14 jaar uit van 20.000 naar 40.000 mensen.

De S.M.A stuurde in 1999 de eerste lekenmissionaris, Chris van Opzeeland, naar Buduburam.
Samen met lokale medewerkers zette zij een project op om werkende kinderen weer naar school te sturen, startte een project voor boeren en een naaischool, ondersteunde lokale scholen en kleine organisaties en hielp veel mensen in allerlei noodsituaties.

In 2001 kwam daar een tweede lekenmissionaris bij: Liesbeth Glas.
Samen hebben zij het S.M.A. Daybreak Compound Project opgezet. Nadat Chris in 2002 uit Ghana vertrokken was heeft Liesbeth dit voortgezet.
Op dit moment staat er een basisschool voor 800 leerlingen, een dovenschooltje voor 30 kinderen, een technische school voor 250 jongeren en volwassenen en een palaverhut: een ontmoetingsplek voor jong en oud.
Met hulp van de Nederlandse Ambassade in Accra werd de technische school gebouwd. Op de school wordt lesgegeven aan 250 leerlingen in : autotechniek en auto-elektra, timmeren/houtbewerken, elektriciteit en elektronica, bouw en constructie, kleding maken, zeep maken, technisch tekenen, schoenmaken en loodgieters werk. Er werken 15 leraren en 3 stafmedewerkers.
Zowel leraren als leerlingen krijgen workshops aangeboden. Ook de leerkrachten van de andere scholen in het kamp mogen deze workshops bezoeken.

De studenten zijn in de leeftijd van 18 tot 40 jaar, 180 mannen en 70 vrouwen. De meeste jongeren zijn ontworteld door de oorlog. De familie zit vaak verspreid over verschillende landen. Vele zijn voormalige kindsoldaten, soldaten of rebellen. Door de oorlog hebben zij weinig of geen scholing gehad en hebben geen toekomstbeeld. Hun behoefte aan praktische scholing is groot alsmede de behoefte aan counseling. Ze krijgen dan ook wekelijks les in anger-management, peacebuilding, verslavingsproblimatiek, man/vrouwzaken, enz. De school heeft een voetbalteam en een discussiegroep.

Twee jaar geleden kwamen de SMA-leken in contact met 2 jonge mannen die begonnen waren les te geven aan dove kinderen. Deze twee, waarvan de ene zelf doofstom is en de ander tolk in gebarentaal, gaven iedere middag een paar uur les aan dove kinderen in leeftijd variërend van 7 tot 23 jaar; sommigen waren nog nooit naar school geweest.

Er kwamen donaties dat een schooltje met 4 leslokalen kon worden gebouwd. Deze school, nog steeds ondersteund door het Liliane Fonds, is verleden jaar geopend en heeft 30 leerlingen.

Via de Stichting Vrienden van Ghana uit Meerssen is er een grote ondersteuning geboden aan de scholen op de Daybreak Compound. Deze heeft geleid tot een verbetering en aanschaf lesmaterialen en boeken, aanschaf van schoolbanken en kasten, aanbouw van klaslokalen, bouwen van toiletten en aanleg van sportvelden. In samenwerking met de St. Gered Gereedschap Heerlen wordt geregeld dat alle afdelingen van de technische school voorzien worden van de benodigde gereedschappen.

Via de Nederlandse Ambassade werd een sanitair project voltooid.In dit project werden de verstopte en volgelopen latrines die ooit door de U.N.H.C.R waren gebouwd en onderhouden, leeggezogen en schoongemaakt. De daken,deuren en luchtkanalen werden gerepareerd en vervangen en er kwam een team van mensen bij die voor continue onderhoud zorgen. Ook werden er afwateringskanaaltjes aangelegd en afvalkuilen gegraven. Sanitaire problemen hebben in het kamp geleid tot veel darm- en ingewandsziekten als tyfus en cholera.Helaas zijn veel kinderen en volwassenen met een verzwakte weerstand hieraan overleden.

De kliniek in het kamp, die al gesloten was sinds 1999, is op initiatief van Chris en Liesbeth, in samenwerking met het bisdom van Cape Coast en het katholieke ziekenhuis van Apam weer geopend. Sinds een halfjaar is er naast de Liberiaanse staten verplegers een Frans doktersechtpaar aanwezig. Dit zijn Franse SMA leken missionarissen.Het is voor het eerst sinds jaren dat er weer medische zorg op het kamp is.

Er is in een paar jaar tijd ongelooflijk veel gerealiseerd. De meest intensieve activiteit, zeker op financieel gebied, ligt echter toch in het geven van noodhulp aan mensen die volledig zonder steun in het kamp verblijven: zwangere vrouwen en moeders met vaak zeer jonge kinderen, oude mensen, zieke mensen en weeskinderen. Begeleiden van stervende aids-patiënten en hun familie is een zware taak: emotioneel, psychisch en financieel.

De lekenmissionarissen die op de Daybreak Compound die in het Liberiaanse Vluchtelingenkamp Buduburam werkzaam zijn dragen de eindverantwoordelijkheid voor alle bovengenoemde projecten en alle verdere activiteiten die zij ontplooien.
Zij zijn ook zelf verantwoordelijk voor het werven van fondsen en het inzamelen van gelden voor het voortzetten van deze activiteiten.

Ondanks de machtswisseling is Liberia nog lang niet veilig en gaan de gevechten op veel plaatsen nog door.

Voor inlichtingen en ondersteuning:
Mieke Bartholomeus, tel. 043-3648453,
email:tonmeewis@planet.nl
van Stichting Vrienden van Ghana en
Liesbeth Glas, email: liesbethglas@ghana.com