SMA-bisschop
Patrick Harrington tijdens Limburgse Missiedag:
"Afrika is de laatste 20 jaar
achteruit gegaan"
door Matheu Bemelmans
Het gaat niet goed
met Afrika. De laatste 20 jaar is de situatie op het continent
zelfs achteruit gegaan, in plaats van vooruit. Dat zei bisschop
Patrick Harrington sma van Lodwar in Noord-Kenia bij gelegenheid
van de Limburgse missiedag die in mei in Missiehuis in Cadier
en Keer werd gehouden.
De voormalige generale overste van de SMA doelt met name op de
politieke, economische en infrastructurele situatie in veel Afrikaanse
landen. De streek waar hij woont - Turkana - in Noord-Kenia behoort
tot de allerarmste gebieden ter wereld. ,,Niemand gaat hier vrijwillig
naartoe,'' aldus Harrington, die sinds 2000 bisschop van dit gebied
is. Turkana is kurkdroog, bloedheet en straatarm. En alsof dat
nog niet moeilijk genoeg is, moet de regio ook nog eens duizenden
vluchtelingen uit de buurlanden opvangen. Harrington sprak in
Cadier en Keer met name over deze vluchtelingenproblematiek.

In zijn bisdom bestaat namelijk al sinds
1992 een vluchtelingenkamp dat zo groot is als heel Zuid-Limburg.
Het kamp werd ooit gesticht als tijdelijke opvangplaats voor vluchtelingen
uit buurlanden als Soedan, Somalië, Oeganda en zelfs Liberia.
Maar het kamp Kakuma begint steeds meer het karakter van een definitieve
verblijfplaats voor de 82.000 bewoners te krijgen. Er zijn scholen,
winkels, medische posten en kerken. ,,Het grootste probleem in
het kamp is voldoende eten,’’ vertelt bisschop Harrington.
,,De mensen hebben per dag zo’n twee- á driedruizend
calorieën per persoon nodig, maar vaak is slechts de helft
beschikbaar.’’
Een ander probleem in het kamp is dat de
bewoners afkomstig zijn uit verschillende gebieden en stammen,
die soms al eeuwenlang elkaars tegenstanders zijn. Die strijd
gaat in het kamp door, vertelt Harrington. ,,Vaak met iets simpels
als een ruzietje over brandhout als aanleiding. Een geluk bij
een ongeluk is dat het geweld letterlijk binnen de perken blijft,
omdat de vluchtelingen het kamp mogen verlaten.’’
In het kamp werken diverse ngo’s en
kerkelijke organisaties samen om voor de vluchtelingen toch iets
van een toekomstperspectief te creëren. Harrington: ,,Er
zijn diverse religieuze congregaties actief. Met name in het onderwijs
en het pastoraat.’’ Een van de voordelen van een verblijf
in een vluchtelingenkamp is dat er veel tijd is om te studeren.
,,Voor de beste leerlingen proberen we studiebeurzen te regelen,
zodat zij elders middelbaar en hoger onderwijs kunnen volgen.’’
Omdat het kamp al zolang bestaat, denkt Harrington
dat de beste oplossing zou zijn als de vluchtelingen officiële
inwoners van Kenia zouden worden, maar de staat wil daar voorlopig
niet aan blijft hen als buitenlanders beschouwen. Zelf willen
de meeste mensen ook weg, maar ze weten niet waar naartoe. Terug
naar hun land van herkomst gaat meestal niet in verband met de
politieke situatie daar. ,,In het verleden is een groot aantal
naar de VS geëmigreerd. Ze werden daar ook in speciale kampen
opgevangen en langzaam voorbereid op de Amerikaanse samenleving.
Maar sinds 11 september 2001 is dat voorbij. Canada en Australië
zijn nu erg in trek.’’ Op de vraag of de cultuurverschillen
tussen dit deel van Afrika en de westerse samenleving niet erg
groot zijn, antwoordt Harrington lachend: ,,Men leert erg snel.
In het kamp wordt ook al veel naar video’s gekeken. Als
er stroom is tenminste.’’
Naast het vluchtelingenkamp, heeft Harrington
ook de zorg voor zijn bisdom, dat uit 22 parochies bestaat met
zo’n 45.000 katholieken. Op een totale bevolking van ongeveer
500.000 mensen, van wie het grootste deel een natuurgodsdienst
aanhangt. Voor het werk in het bisdom heeft Harrington 51 priesters
beschikbaar, 47 nonnen en 12 lekenmissionarissen.
Makkelijk is het werken in Lodwar niet, zo blijkt uit een videofilmpje
dat Harrington laat zien. De beelden tonen dat zijn omschrijving
van Lodwar als een van de armste gebieden ter wereld niet overdreven
is. Mensen lopen in vodden gehuld en wonen in zeer armoedige hutjes.
De gemiddelde levensverwachting is 44 jaar. ,,De mensen zijn nomaden
die leven met de dieren. Vaak is het meer een kwestie van overleven,
dan van leven.’’
Desondanks zijn de mensen volgens Harrington
heel geïnteresseerd om het evangelie te ontvangen. ,,Als
ik een dorp bezoek is het eerste waar de mensen om vragen een
kerk, niet om eten.’’ Overigens klinkt het bezoeken
van dorp eenvoudiger dan het is. Voor een bezoek aan een parochie
is Harrington meestal een hele week met zijn Toyota Pick Up onderweg.
Gevraagd naar zijn motivatie om in deze uithoek van de wereld
te willen werken, antwoordt de bisschop dat het evangelie zijn
belangrijkste drijfveer is.
Het missiewerk is
overigens nog redelijk jong in dit deel van Afrika. De eerste
missionarissen kamen pas in 1961 naar Turkana toe en 17 jaar later,
in 1978, werd het bisdom gesticht. Het grootste deel van de voorzieningen
op het gebied van onderwijs en gezondheidszorg in dit gebied is
door missionarissen gesticht. De wereldlijke overheid investeert
weinig in deze vergeten regio, zegt Harrington. ,,Het onderwijs
wordt nu gelukkig door de nieuwe regering gesubsidieerd, maar
ruim tweederde deel van de gezondheidszorg draait nog op kosten
van de kerk. Op het gebied van infrastructuur is het alleen maar
bergafwaarts gegaan. Niet alleen in Kenia, ook elders. Maar de
potentie van Afrika is groot, dus ik hoop dat het ooit beter wordt.’’
Missiedag 2004
Bisschop Patrick Harrington was afgelopen voorjaar in Cadier en
Keer voor de Missiedag van het bisdom Roermond. Hij sprak daar
met name over het probleem van de vluchtelingen binnen Afrika
op basis van de ervaringen met het vluchtelingenkamp in zijn bisdom
Lodwar in Kenia.
De andere spreker tijdens die dag
was de Liberiaanse journalist Tom Kamara, die in de loop der jaren
verschillende keren zijn land heeft moeten ontvluchten. Ook hij
wees op de moeilijke situatie in Afrika. ,,Elke Afrikaan is een
potentiële vluchteling. U kunt geen hek om Europa heen zetten.
Zolang de politieke situatie in veel Afrikaanse landen niet verbetert,
zullen er vluchtelingen naar Europa blijven komen,'' aldus de
journalist die vanwege zijn werk een paar jaar geleden onderscheiden
werd met de Titus Brandsma Award en deze zomer teruggekeerd is
naar Liberia om daar een nieuwe krant op te richten.

Tom Kamara
De Missiedag in Cadier
en Keer werd door zo'n 60 vertegenwoordigers van parochiële
missie- en MOV-groepen bezocht. Ook bisschop Frans Wiertz van
Roermond nam aan de dag deel. Tijdens de eucharistieviering aan
het begin van de dag zei hij dat de kerk in Europa solidariteit
moet tonen met de allerarmsten in Afrika. Ook bepleitte hij dat
de kerk een missionerende kerk moet blijven. ,,In de jonge kerk
werd de Blijde Boodschap al verspreid onder allerlei volkeren.
Als de kerk vandaag haar zendingsdrang verliest, mag ze zich niet
meer de kerk van Jezus Christus noemen,'' aldus bisschop Wiertz.
De volledige tekst van de lezingen
van bisschop Patrick Harrington en de journalist Tom Kamara zijn
te vinden op de website van het bisdom Roermond: www.bisdom-roermond.nl
onder het knopje ‘Missie’.