Van de Redaktie

De tijd is weer aangebroken waarin U heel wat kerstwensen en gedachten te horen, te lezen en te verwerken krijgt. Zonder twijfel klagen weer velen steen en been, omdat het nog altijd geen vrede is en er sinds 2000 jaar niets of weinig is veranderd.

Natuurlijk is er wel veel veranderd en ook heel wat ten goede, maar wat het meest kenmerkend is voor deze kerstpredikers is dat ze zichzelf buiten schot houden. Hun schuld is het niet, ze willen wel, maar de wereld is zo slecht !
Eenzaam staan ze daar en moeten lijdzaam toezien hoe anderen elkaar in de haren vliegen voor een boterham of een kommetje rijst, terwijl hun wijze raden weer voor een jaar in de wind geslagen worden. Normen en waarden moeten er weer komen, liefst van voor de eerste wereldoorlog. De scharrelkip en de klaproos, het regenwoud, de mountain bike, en het joggen zijn de ingrediënten voor de ware vrede. Natuurlijk moet je salaris wel dik in orde zijn en mogen vragen daarover de discussie niet verstoren. Want met de bijzondere kwaliteiten die men zich verworven of ontwikkeld heeft, is een behoorlijke beloning op zijn plaats en ieder moet maar zien dat hij met zijn eigen ritme binnen het “wereldgebeuren” tot zijn “recht” komt.

En zo krijgen Jezus en Maria weer langzaam blond haar en blauwe ogen en een blanke huid.
Ze burgeren gelukkig weer in. Lekker mag het mollige kindje in het verse stro spelen, de os en de ezel zorgen voor natuurlijke en biologische verwarming, sneeuwvlokjes dwarrelen zachtjes op het dak en engeltjes die muziek maken en liedjes voor hem zingen hebben het met hun blote buikjes helemaal niet koud. Want alles is weer helemaal “ingeburgerd”.

Als we niet zo goed meer weten waar Jezus ons van verlossen wil, omdat het woord “erfzonde” ons niet meer zoveel zegt, dan gelooft U maar vast en zeker dat hij ons wil verlossen van “inburgering”.
Jezus wil ons uit die burchten die we steeds hoger opbouwen en steeds heftiger verdedigen weg hebben. Hij wil ons “katholiek” d.w.z. “universeel” hebben. Hij wil dat de muren om ons heen worden afgebroken, het kwaad bij de wortel wordt aangepakt en dat mensen elkaar weer omarmen en alles met elkaar delen. En hij wil dat christenen daar in voor gaan. Wereldwijd.
Hij wil dat wij ons verenigen en ons volledig solidair verklaren met mensen zoals dat zooitje herdersvolk dat stil en met geweldige hoop en vreugde de grot inkwam. Tranen hadden ze in hun ogen toen ze in het kleine joodje dat daar in die voerbak lag degene herkende die hun eindelijk eens zou gaan verlossen van het hun opgelegde juk der inburgering.

Waar is die kracht onder ons gebleven die Herodus zo doodsbenauwd maakte dat hem “politiek gezien” niets anders overbleef dan de kleine kinderen van Bethlehem éénmalig te doen verdwijnen? Voelt U hem langzaam weer in U opkomen? Dan is het moment gekomen dat we nu niet gauw weer in een ivoren toren kruipen, maar midden in de stal gaan staan om onze goede wil niet alleen uit te spreken maar ook te tonen. Dan wordt het in 2004 ook weer zeer de moeite waard om de kerstboodschap luidop te verkondigen.

We wensen U zo een wereldwijd, missionair en zalig kerstfeest toe!

TS