Op acht december 1856 droeg Mgr. Melchior de Marion Brésillac zijn missionaire onderneming op aan Maria. Vanaf die dag was de Sociëteit voor Afrikaanse Missiën (SMA) een feit en kon de missie vanuit Frankrijk naar Afrika georganiseerd worden. De stichter zelf zou echter in zijn beloofde land nooit aan de slag gaan, zes weken na aankomst in 1859 stierf hij in Sierra Leone aan gele koorts.  

 

Kinderjaren
Mgr. Melchior de Marion Brésillac wordt geboren in 1813 te Castelnaudary in het zuiden van Frankrijk. Hij is de oudste van vijf kinderen. De adellijke familie maakt zorgelijke tijden mee tijdens de Franse revolutie. Melchior heeft later veel geschreven, maar vertelt weinig over zijn jeugd. Hij vermeldt enkel dat hij ‘verschillende pijnlijke herinneringen’ heeft. Zou het kunnen zijn dat hij zinspeelt op het verlies van hun huis en goederen als gevolg van de Franse revolutie?

 

Van kapelaan tot bisschop
Melchior volgt het seminarie te Carcassone en wordt in 1838 tot priester gewijd. Hij sluit zich aan bij de “Missions Etrangères de Paris”. Na een jaar wordt hij benoemd in India. Hij vertrekt in 1842 per boot vanuit Frankrijk naar India. Na een inloopperiode van een half jaar om taal en gewoonten te bestuderen, wordt hij benoemd voor de missie te Salem, daarna tot overste van het kleinseminarie te Pondicherry en, in 1846 tot bisschop voor het nieuw opgerichte missiegebied van Coimbatore. Marion Brésillac is dan 32 jaar.

Twee grote moeilijkheden
Als missionaris en bisschop te India (1846 – 1855) krijgt de Brésillac het moeilijk met het kastesysteem en de uitsluiting van ‘onaanraakbare mensen’. Hoe kan hij dit begrijpen in het licht van de christelijke boodschap waarin alle mensen gelijk zijn? Een tweede moeilijkheid is zijn vooruitstrevende idee over een eigen inlandse Indiase geestelijkheid. Het verbeteren van de leefomstandigheden van de Indiërs zal beter mogelijk zijn met een zelfstandige Indiase geestelijkheid. Maar daaraan is de kerk in die koloniale tijd nog niet toe en de Brésillac worstelt in eenzaamheid: wat kan en mag hij wel doen? En wat niet?

De Brésillac en Rome
Heldere pastorale richtlijnen in de Indiase wereld waarin missionaris de Brésillac werkt, zijn er niet. Missionaris/bisschop de Brésillac wordt ziek van vertwijfeling over wat wel en niet in naam van Rome mag. Als overste van het kleinseminarie, is de Brésillac gewend om af en toe  met zijn studenten te eten, maar wat vindt Rome? Helaas, in plaats van een helder antwoord op de Brésillacs vragen kiest Rome de voorzichtige aanpak en spreekt zich niet uit over de complexe problematiek van kaste en riten. De Brésillac aarzelt en aarzelt. In 1855 vraagt hij ontslag.

Nieuwe wegen
Als de Brésillac in 1855 zijn ontslag van Rome krijgt en zijn post in India verlaat, is hij jong en in de kracht van zijn leven. Hij wil geen bisschop maar wél missionaris zijn. Hij stelt niet langer de kerk centraal, de Brésillac kiest voor de mensen. Met name mensen die het meest verlaten zijn. ‘Missionaris zijn vanuit de grond van mijn hart!’ noteert hij met nieuwe geestdrift in zijn dagboek. Samen met twee compagnons ontwerpt hij een plan om naar Afrika te gaan, een dan nog nauwelijks door de missie ontgonnen continent.

Oprichting SMA
Op 8 december 1856 sticht de Brésillac de Sociëteit voor Afrikaanse Missiën te Lyon. In de basiliek van ‘Notre Dame de Fourvière’ draagt hij de missionaire onderneming SMA op aan Maria. Zijn dertien missionaire statements (doorklik) worden officieel vastgelegd. Drie jaar later vertrekt de Brésillac naar het land van zijn dromen. SMA-stichter de Brésillac zal echter nooit werken in zijn beloofde land. Zes weken na aankomst sterft hij aan gele koorts.

Kerk in Afrika
Met de twee belangrijkste missionaire statements van de Brésillac ‘ga naar de meest verlaten mensen’ en ‘sticht de kerk met eigen inlandse priesters’, groeit de Sociëteit en vestigt zich in achtentwintig landen. Rond de jaren vijftig wordt de kerk in West Afrika zelfstandig en wordt de verantwoordelijkheid vanuit missionaire handen overgedragen naar de Afrikaanse geestelijkheid. De Brésillacs doel om een inlandse geestelijkheid te organiseren, is bereikt. De missie om te gaan naar de meeste verlaten mensen, vraagt daarentegen nog altijd om nieuwe missionarissen.